ilja gort en best of whiskyIn zijn zo karakteristieke look, getooid in Frans leren gilet en de puntsik mooi gedrapeerd, draalt Ilja Gort nog wat om het podium, omdat de geluidsinstallatie nog niet werkt.

Even improviseren is geen probleem een mooie vrouwelijke microfoonstandaard is zo geregeld. Het Franse Laissez Faire is al gauw duidelijk, een eigenschap waar menigeen nog wat van kan leren!

Hij gaf ons een kijk op de wondere en vaak droogkomische Franse Wijngaard wereld......

Ilja Gort verteld ons over zijn dromen om een kasteel te kopen en zijn wijngaard in Frankrijk die hij ‘La Tulipe’ noemde.
Zijn wijn haalde de schappen van de Nederlandse Albert Heijn. Hij gaf ons een kijk op de wondere en vaak droogkomische Franse Wijngaard wereld. Je kunt gerust zeggen die van bloed, zweet en tranen. “Duizenden ranken knippen, bladeren verwijderen, druiven krenten, opbinden, het houdt maar niet op! 1 is leuk, honderdduizend een stuk minder.......”

Maar het lastigst van het wonen in Frankrijk verteld is Ilja is toch het ontdekken en al struikelt het doorgronden van de Franse mentaliteit.

“Er wordt een hoop geluld over wijn. Fransen zijn daar meesters in. Fransen hebben het over ‘terroir’, zijnde de combinatie van natuurlijke factoren als aarde, de zon en het algehele klimaat dat wel of niet goed is voor de druiven.

Maar de grootste overwinning die je als buitenlander kunt boeken, is die op de Fransen zelf. Als je een losse dakgoot hebt, dan vraag je hier de loodgieter om te komen. In Nederland komt deze dan met zijn busje met een ladder erboven op. Wanneer hij aankomt, pakt hij de ladder, klimt omhoog en repareert de dakgoot. Zo niet in Frankrijk, als een loodgieter zegt ‘ik kom morgen’, bedoelt hij: ‘ik kom morgen niet’. Wanneer hij er is stapt hij uit zijn auto en heb je gerust 2 uur een gesprek over de dakgoot en wat er allemaal mogelijk is, als per toeval ook de postbode nog langs komt ben je zo uren verder en alweer aan je volgende glaasje wijn toe......

De taal leren? Zinloos. Er zijn een paar dingen die je moet onthouden. Dat is één: ‘C’est un temps de merde!’, vrij vertaald: ‘het is kutweer’ en twee: ‘Ils sont fous!’, waarmee de Fransman iedereen buiten zichzelf degenereert.
Het nationale gebaar hierbij is: Trek je schouders op, voeten iets naar buiten gerdaaid,  draai je handpalmen open, kijk een en laat rustig een mooie scheet tussen je lippen vandaan komen, wat zoiets betekend als: ik was het niet, het ligt buiten mijn verantwoordelijkheid, ik weet niet wie er wat aan kan doen ⯑

Al met al een inspirerende avond, een geweldige verteller en waar het verhaal van wijn en whisky weer bij elkaar komen is toch wel: “We maken het vooral om op te zuipen, uit te pissen en een nieuwe te kopen.”

Dank voor de super avond, Slainthe Ilja!